De Berner Sennenhond

Bernese Mountain Dog Berner Sennenhund Close Up

De Berner Sennenhond, ook bekend als de Berner Sennenhund, is een van de vier rassen onder de paraplu die bekend staat als de Zwitserse Sennenhonden. De andere rassen zijn de Grote Zwitserse Sennenhond, de Entlebucher Sennenhund en de Appenzeller Sennenhund. Alle vier delen de kenmerkende driekleurige aftekeningen, maar de Berner is de enige met een lange vacht. De Berner is een oud ras in Zwitserland – haar voorouders werden 2000 jaar geleden door Romeinse soldaten naar de regio gebracht – en is in de loop van haar geschiedenis een veelzijdige boerderijhond geweest. Deze honden dreven het vee, zowel op de boerderij als naar de markt, trokken wagens, beschermden de boerderij, en waren natuurlijk familie-gezellen.

Dit is een groot ras, waarbij de reuen een schouderhoogte hebben van 25 tot 27 centimeter en een gewicht tussen 90 en 120 pond. Teefjes zijn iets kleiner. Honden moeten de indruk geven van gedrongenheid en kracht; ze moeten in staat lijken om hard te werken. De vacht is matig lang, recht tot licht golvend, met een dikke ondervacht. De hond is zwart met koper/roest en witte aftekeningen op het gezicht, de borst, alle vier de poten, en onder de staart. Haar uitdrukking is alert en goedmoedig. De oren zijn gevouwen en bewegen mee met de uitdrukking van de hond.

De vachtverzorging van de Berner is niet moeilijk, maar kost wel tijd. Tweemaal per week borstelen is nodig om de vacht schoon te houden, maar tijdens de verharingsseizoenen, meestal de lente en de herfst, zal dagelijks borstelen het losse haar in huis enigszins onder controle houden. Hoewel Berners met een natuurlijke vacht worden geshowd op hondenshows, geven veel eigenaren er de voorkeur aan om de lange haren op de poten en oren te trimmen om hun honden netjes en schoon te houden.

Als werkhonden op boerderijen hebben Berners dagelijks beweging nodig. Echter, dit ras is niet ontworpen om snel te rennen; in plaats daarvan is dit een sterk, krachtig ras. Een lange, stevige wandeling gevolgd door een spelletje tennisbal apporteren zal de meeste Berners tevreden houden. Andere activiteiten, zoals behendigheidstraining, behendigheid en cart- ing, kunnen helpen om lichaam en geest uitgedaagd te houden.

Hoewel Berners een beetje voorzichtig kunnen zijn met vreemden, zijn ze niet gefokt om overdreven beschermend of waakzaam te zijn. Over het algemeen zijn ze gelijkmoedig, goedaardig en vriendelijk. Socialisatie tijdens de puppy-tijd kan ervoor zorgen dat u ten volle profiteert van het geweldige temperament van het ras.

Training moet vroeg beginnen met deze grote, krachtige honden. Training moet eerlijk en leuk zijn en moet zelfs na een basis gehoorzaamheidscursus worden voortgezet. Gefokt om

werk, zal een verveelde Berner in de problemen komen. Echter, een Berner die leert hoe een kar te trekken, werkt als een therapie hond, of trucs uitvoert zal een taak hebben te doen en, als gevolg daarvan, zich nodig voelen. Berners zijn geweldig met kinderen, meestal zeer geduldig en tolerant. Activiteiten moeten natuurlijk wel onder toezicht gebeuren, omdat Berners grote honden zijn en soms hun eigen kracht niet kennen. Berners zijn meestal zeer tolerant ten opzichte van andere huisdieren. Berners die op het gezin zijn gericht, houden er niet van om ge├»soleerd te zijn en mogen nooit worden beschouwd als achtertuinhonden. Belangrijke gezondheidsproblemen zijn heup- en elleboogdysplasie, opgeblazen gevoel, von Willebrand ziekte (een bloedingsstoornis…orde), oogaandoeningen, en kanker.

Leave a Reply